Masa właściwa – stosowane w celu rozróżnienia kamieni obrobionych, na których nie można wykonać innej próby bez naruszania ich powierzchni.

Twardość – jedna z zasadniczych właściwości kamieni szlachetnych. W ogólnym ujęciu – najdroższymi kamieniami szlachetnymi są te, które w minimalnym stopniu można zarysować. Twardość minerałów ocenia się w zależności od oporu, jaki stawiają przy próbie rysowania jednych przez drugie. Twardość jest często mylona z wytrzymałością na uderzenie, czego najlepszym przykładem jest diament, który będąc najtwardszym z minerałów – rozpryskuje się na kawałki pod wpływem uderzenia, jakiemu potrafi się oprzeć wiele minerałów o dużo mniejszej twardości. Ustalono umowną skalę twardości, gdzie najtwardszy oznaczono liczbą 10. Każdy twardszy minerał wg tej skali zarysuje niższy. Dwa minerały o tej samej twardości rysują się wzajemnie.

Przykładowe twardości kamieni szlachetnych: diament 10, korund 9, chryzoberyl 8.5, spinel 8, topaz 8, beryl 7.5-8, akwamaryn 7.5, szmaragd 7.5, cyrkon 7.5, turmalin 7-7.5, agat 7, granat 7, kwarc 7, chalcedon 6.5-7, chryzolit 6.5-7, nefryt 6-6.5, ortoklaz 6, kamień księżycowy 6, turkus 6, hematyt 5.5-6.5, opal 5-6.5, lazuryt 5-6, malachit 5-6, perły 2.5-4.5, korale 3.5, gagat 2.5, bursztyn 2-2.5, steatyt 1.5-2.5.

Łupliwość – właściwość minerałów, które można rozłupać według określonych kierunków, w zależności od ich budowy wewnętrznej, na części ograniczone płaskimi powierzchniami. Płaszczyzny łupliwości nazywane są w języku szlifierzy nitką i są zawsze jednakowe w danym gatunku minerału. Niewiele kamieni szlachetnych wykazuje łupliwość. Minerały o dobrej łupliwości mogą łatwiej ulec uszkodzeniu, a więc nie nadają się do sporządzania biżuterii.

Źródło: opr. własne na podst. "Złotnictwo" M. Knobloch, Internet