Kamień pochodzenia organicznego. Skamieniała kopalna żywica pochodząca z niektórych drzew iglastych. Występuje w postaci kawałków o barwie od jasnożółtej, również mlecznej do żółtobrązowej (czerwonobrązowej). We wnętrzu bursztynu widać nieraz resztki roślin lub owadów uwięzionych w żywicy spływającej niegdyś z drzew. Rozpuszcza się częściowo w alkoholu, eterze, chloroformie i terpentynie. Pali się łatwo. Ozdoby z bursztynu znajdowano w grobowcach egipskich, babilońskich i mykeńskich. Najbogatsze pokłady znajduję się w okolicach Królewca i na wybrzeżu Morza Bałtyckiego na wschód od Gdańska.

Na zdjęciu  bursztyn oprawiony w srebrze.

Źródło: opr. własne na podst. "Złotnictwo" M. Knobloch, Internet, fot. własne.